[Kingsman Fanfic] Lans are happy. [Percilot]

Title : Lans are happy.

Pairing : Percival/Lancelot

Rate : G


 

หลายครั้งที่เพอร์ซิวัลมองลานสล็อตทะเลาะกัน

 

แม้ว่าแท้จริงแล้วสำหรับคนทั่วไปอาจมองเป็นภาพสยองขวัญเมื่อมีผู้ชายครึ่งตัวกำลังยืนถกเถียงกับอีกซีกหนึ่งของตนเอง แต่คนเหล่านั้นคงไม่มีวันเข้าใจถ้าไม่ได้นั่งฟังหัวข้อโต้เถียงอย่างที่เขากำลังทำอยู่ จึงจะได้รู้ว่าบางครั้งเรื่องที่เถียงกันก็ดูเหมือนจะมีสาระ แต่ส่วนใหญ่นั้นเป็นเรื่องไร้สาระเสียมากกว่า

 

“นายมันไอ้ครึ่งคนเห็นแก่ตัว ได้ไปตั้งเยอะแล้วยังจะเอาอะไรอีก!” ลานสล็อตฝั่งขวาตะโกนผ่านหน้าของเขาจากทางซ้าย สีหน้าจริงจัง

 

“นายนั่นแหละไอ้ครึ่งคนงี่เง่า ฉันก็มีเหมือนที่นายมี!” ลานสล็อตด้านซ้ายโต้กลับจากอีกฟากด้วยสีหน้าจริงจังไม่แพ้กัน

 

หัวข้อทะเลาะในวันนี้ไม่ค่อยต่างจากวันอื่นมากนัก เพอร์ซิวัลไม่ได้ตั้งใจฟังตั้งแต่แรกจึงไม่รู้ว่าต้นเหตุของเรื่องทะเลาะมาจากสาเหตุใด กว่าจะจับใจความได้ ก็รู้แค่ว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับแหวนที่นิ้วก้อย ปืนพกติดกระบอกเก็บเสียง  ผ้าเช็ดหน้าสีแดง และครึ่งไหนกันแน่ที่ได้ครอบครองดัลมอร์ ซิกตี้ทู

 

“พอได้แล้ว ทั้งสองคนนั่นแหละ” เพอร์ซิวัลห้ามด้วยเสียงเรียบๆเหมือนทุกวัน เขาลุกจากโซฟา ยืนประจันหน้าท่ามกลางลานสล็อตทั้งสอง “ถ้าไม่หยุด ผมจะทำให้หยุดเอง”

 

สองลานสล็อตทำหน้างงแล้วหันไปมองแต่ละด้านของกันและกัน เพราะครั้งนี้เพอร์ซิวัลไม่ได้ลุกขึ้นเงียบๆแล้วเดินไปหาหนังสือมาอ่านแก้เบื่อ หรือไม่ก็ย้ายไปอยู่ในห้องทำงาน หาข้อมูลสำหรับการทำงานในวันรุ่งขึ้นด้วยสีหน้าชินชาเหมือนทุกที

 

แต่มือซ้ายและขวาของเขา ยกขึ้นครอบหูด้านขวาและซ้ายของลานสล็อตทั้งสอง แล้วดันให้ประกบติดกันช้าๆ

 

“คะ..แค่นี้เองเหรอ” ลานสล็อตประสานเสียงถาม

 

เพอร์ซิวัลยิ้มตอบพลางหยิบของออกจากกระเป๋ากางเกงเหมือนแอบเตรียมบางสิ่งเอาไว้ล่วงหน้า กว่าลานสล็อตจะทันรู้ว่าคืออะไร ก็มีบางอย่างสีเหลืองแต่ลางเลือนเพราะมองเห็นไม่ชัดอยู่ใกล้เกือบชิดหน้าผากของพวกเขาเสียแล้ว

 

แปะ

 

“เพอร์ซี่…นี่มันอะไร ทำไมพวกเราขยับตัวไม่ได้”

 

“ฮู้”

 

คราวนี้เพอร์ซิวัลไม่สามารถกลั้นหัวเราะได้อีกต่อไปจนเขาต้องหันหลังให้ลานสล็อตผู้ซึ่งกลับมาประกอบกันเป็นคนเดียว แต่ยืนตัวแข็งทื่อโดยมีแผ่นกระดาษสีเหลืองเขียนด้วยตัวอักษรจีนสีแดงติดอยู่ตรงหน้าผากยาวลงไปจนเลยปลายคาง

 

“เอา…ออก…เถอะ พวกเรา…รู้สึก…ไม่..ค่อย..ดี”

 

น้ำเสียงกระเส่าซ้อนกันจนน่าขำหนักกว่าเดิม เพอร์ซิวัลพยายามทำตัวให้นิ่ง เขาหันกลับมาแล้วทำท่าเหมือนจะดึงกระดาษยันต์ออกให้ แต่ก็ยังไม่ดึงออกในทันที

 

“อย่าทะเลากันอีกนะ” เขาเคลื่อนใบหน้าเข้าใกล้แผ่นยันต์บางๆ “สัญญาสิ”

 

“ได้…พวกเรา..จะไม่…ทะเลาะกัน”

 

“ดีมาก”

 

ลานสล็อตทั้งสองมองไม่เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากด้านหลังของกระดาษยันต์ แต่พวกเขาสัมผัสได้ถึงแรงกดที่ริมฝีปาก จิกดึงจนกระทั่งกระดาษแผ่นบางนั้นหลุดออกไปทำให้ภาพเบื้องหน้ากลับมาชัดเจนดังเดิม และภาพแรกที่เห็นหลังจากไม่มีอะไรมาบดบังนั้น เป็นภาพของยันต์สีเหลืองที่หลุดติดอยู่กับปากของเพอร์ซิวัลนั่นเอง

 

พวกเขาจึงตัดสินใจได้ในทันทีว่า พรุ่งนี้จะทะเลาะเรื่องอะไรกันอีกดี

 

 


 

ดิส อิส อะ ฮู้.

แปะ

CoVBaeDUMAEb0rY

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s