[Kingsman Fanfic] The Convenience Service : Part 1

Title : The Convenience Service : Part 1

Pairing : Harry x Eggsy, Lancelot x Percival

 


 

 

tcs01

 

 

รถขนส่งสินค้าคันใหญ่จอดขวางหน้าร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งบนถนนเซวิล โรว์ ใจกลางกรุงลอนดอน ถนนที่เต็มไปด้วยร้านตัดชุดสูทชื่อดังมารวมตัวกัน ซึ่งการมีร้านสะดวกซื้อเล็กๆมาตั้งอยู่ท่ามกลางร้านที่ดูมีระดับและมีชื่อเสียงมายาวนานเหล่านั้นก็ทำให้อดรู้สึกขัดหูขัดตาอย่างช่วยไม่ได้

 

เด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งข้ามจากอีกฟากถนนตรงมายังร้านสะดวกซื้อโดยไม่แยแสรถที่สัญจรไปมาบนถนนเส้นนั้น เขาจับปีกหมวกแก๊ปสีกรมท่าไม่มีลายดึงลงมาปิดหน้าเล็กน้อยเนื่องจากแรงลมขณะวิ่งทำให้หมวกเกือบจะหลุดออกจากศีรษะ หลังจากพยักหน้าให้กับพนักงานขนส่งหน้ารถและพนักงานอีกคนที่กำลังขนของอยู่ทางด้านหลังเพื่อทักทายเบื้องต้น เขาก็เดินอ้อมไปท้ายรถเพื่อหยุดคุยอะไรบางอย่างแล้วช่วยถือลังใส่ขนมปังซ้อนกันสามชั้นเข้าไปในร้าน

 

“เอ็กซี่ เธอควรจะอยู่ตอนผู้จัดการร้านมาตรวจความเรียบร้อยนะ ให้ตายเถอะ”

 

เสียงหนึ่งดังขึ้นทันทีเมื่อประตูร้านเปิดพร้อมๆกับเสียงดนตรี เด็กหนุ่มที่ถูกเรียกยื่นหน้าออกมาให้พ้นขอบลังพลาสติกแล้วยิ้มแหยให้ เขาไม่ได้ตอบแต่รีบเดินเข้าไปทางหลังร้านซึ่งเป็นห้องเก็บของโดยมีพนักงานส่งของอีกคนเดินตามไล่หลังมาติดๆ

 

“เปลี่ยนชุดด้วย เร็วๆเลย” เสียงเดิมกึ่งตวาดอย่างไม่ตั้งใจนักเพราะตนเองก็กำลังสาละวนอยู่กับการคิดเงินให้ลูกค้าอยู่หลังเคาน์เตอร์ ตั้งแต่เข้างานตอนเช้ามาเขาต้องเช็คสต๊อกสินค้า เฝ้าหน้าร้านเพียงคนเดียว แล้วนี่ยังเพิ่มหน้าที่คอยดูแลเด็กใหม่ประจำร้านอีกด้วย

 

“ขอโทษครับ ลานสล็อต พอดีเมื่อเช้าต้องพาเดซี่ไปหาหมอก่อนมานี่”

 

เด็กหนุ่มที่ถูกเรียกว่าเอ็กซี่เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดพนักงานเรียบร้อยแล้ว ไม่มีหมวกแก๊ป ไม่มีหมากฝรั่งเคี้ยวหยุบหยับในปากเหมือนเมื่อครู่ เขาในตอนนี้ดูเป็นพนักงานที่พร้อมเริ่มงานอย่างเต็มตัว

 

ลานสล็อตซึ่งเป็นพนักงานรุ่นพี่ทำแค่เหลือบมองทางหางตา นิ้วมือยังกดตัวเลขราคาสินค้าอยู่บนแป้นพิมพ์ขณะเดียวกันก็ส่งยิ้มให้ตอนหยิบถุงใส่ของพร้อมเงินทอนคืนให้ลูกค้า เอ็กซี่อดคิดไม่ได้ว่ารุ่นพี่ร่วมสาขาคนนี้ช่างมียิ้มการค้าที่มีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ สังเกตง่ายๆจากบรรดาลูกค้าสาวๆ ทั้งสาวน้อยสาวใหญ่ที่ติดใจรอยยิ้มและแวะเวียนมาซื้อของสัพเพเหระทั้งๆที่อาจไม่ใช่ของที่ตนเองต้องการเสียด้วยซ้ำ แต่คิดอีกทีก็สงสารพวกหล่อนจับใจ ถ้ารู้ว่าคนที่หมายปองอยู่ไม่ได้สนใจผู้หญิงจะรู้สึกอย่างไรหนอ

 

“ให้โอกาสพูดใหม่นะเอ็กซี่…ขอบคุณที่ใช้บริการครับ” ลานสล็อตไม่ลืมประโยคบังคับสำหรับพนักงานแม้จะกำลังกึ่งๆดุเอ็กซี่อยู่ก็ตาม รอยยิ้มหวานๆปิดจบคำพูดทำให้คุณป้าหัวฟูฟ่องยิ้มตอบอย่างเคลิบเคลิ้มจนแทบละลายไหลลงตรงหน้าเคาท์เตอร์

 

“อ่า…ผมตื่นสาย ขอโทษครับ”

 

สีหน้าสำนึกผิดแค่นิดเดียวทำให้คนฟังไม่รู้สึกอยากยกโทษให้ซักนิด “เพิ่งผ่านมาแค่สองเดือนเองนะ ถ้าสายบ่อยกว่านี้ฉันต้องรายงานผู้จัดการร้านและเธอคงไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นใช่ไหม”

 

“ไม่ครับ ต่อไปจะไม่สายแล้วครับ”

 

ตอนนี้ลานสล็อตพอใจกับอาการสำนึกผิดที่จริงจังมากขึ้นจึงถามต่อ “แล้วทำไมช่วงนี้มาสายบ่อยล่ะ ก่อนหน้านี้ไม่เห็นมีปัญหาอะไร”

 

เอ็กซี่ทำท่าอึกอักเหมือนไม่อยากตอบ “บอกมาเถอะน่า ฉันไม่เอาไปบอกใครหรอก” เขาย้ำจนเด็กหนุ่มหยุดมองหน้าเล็กน้อย แต่มือยังคงหยิบของที่เช็คราคาแล้วใส่ถุงให้ลูกค้าเหมือนโดนตั้งโปรแกรมให้ทำงานโดยอัตโนมัติ

 

“เดี๋ยวพอมีเวลาแล้วผมค่อยเล่าให้ฟังนะ” เอ็กซี่กระซิบเสียงเบาโดยไม่หันหน้าพร้อมส่งยิ้มให้ลูกค้า เป็นอันรู้กันว่าเรื่องที่จะเล่านั้นค่อนข้างเป็นเรื่อง ส่วนตัว ไม่สามารถพูดได้ในระหว่างการทำงาน

 

ลูกค้าคนสุดท้ายเดินเข้ามาพร้อมกับหนังสือพิมพ์หนึ่งฉบับวางไว้บนเคาน์เตอร์ ลานสล็อตที่เพิ่งหันไปพยักพเยิดกับเอ็กซี่รีบหยิบมาสแกนบาร์โค้ดโดยไม่ทันเงยหน้าขึ้นมอง จนกระทั่งราคาปรากฏขึ้นบนหน้าจอเครื่องคิดเงิน

 

“หนังสือพิมพ์หนึ่งฉบับนะครั…”

 

คำพูดชะงักเหลือเพียงเท่านี้เมื่อคนพูดเห็นชัดว่าลูกค้าที่ยืนรอคิดเงินอยู่คือใคร ชายหนุ่มในชุดสูทสีเข้ม ท่าทางเรียบร้อยและดูเป็นคนเจ้าระเบียบในสายตาของเอ็กซี่  กรอบแว่นสีดำอยู่บนใบหน้าสะอาดสะอ้านแต่สายตากำลังบอกว่าข้องใจกับท่าทีนั้นจนเอ็กซี่ต้องใช้ข้อศอกกระทุ้งช่วยให้พนักงานรุ่นพี่ตื่นเบาๆ

 

“…วันนี้ไม่รับอเมริกาโน่ด้วยเหรอครับ” ลานสล็อตพูดพร้อมส่งยิ้มหวานให้แต่คนข้างๆกลับไม่ค่อยแน่ใจว่านั่นเป็นยิ้มสำหรับลูกค้าตามปกติหรือมากกว่าปกติกันแน่

 

“วันนี้คงไม่ล่ะครับ ผมรีบ” ชายคนนั้นตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบพร้อมรอยยิ้มบางๆส่งกลับไปให้

 

“อ้าว แล้วทานอาหารเช้าหรือยังครับ”

 

“นั่นก็ยังเลยครับ”

 

“อาหารเช้าสำคัญต่อสุขภาพนะครับ”

 

 

 

บทสนทนาที่มาพร้อมมวลอากาศแปลกๆนี่มันยังไงกัน…

 

เอ็กซี่อยากจะคิดเสียงดังให้ทั้งสองคนที่ยืนคุยกระหนุงกระหนิงอยู่นี่ได้ยินเสียจริงๆ ลานสล็อตพูดคุยด้วยหน้าตาสดใสจนเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความสุขที่ทะลักล้นออกมา ส่วนอีกคนแม้จะสนทนาด้วยสีหน้านิ่งเฉยแต่ก็แฝงอมยิ้มในขณะที่คนถามแสดงความห่วงใยอย่างเต็มที่ เอ็กซี่กลอกตาขึ้นแล้วพ่นลมออกมาเบาๆเพื่อไม่ให้เป็นการขัดจังหวะ แต่สิ่งที่มาขัดจังหวะกลับกลายเป็นอย่างอื่นแทนเสียนี่

 

เสียงดนตรีดังขึ้นพร้อมกับประตูร้านเลื่อนเปิด และการมาถึงของหญิงสาวคนหนึ่ง เธอใส่ชุดสูทและกางเกงที่ดูทะมัดทะแมงแบบเดียวกับลูกค้าชายคนนี้ไม่มีผิดเพี้ยน

 

“เจอตัวแล้ว เพอร์ซิวัล มาอยู่ที่นี่เอง” หญิงสาวปรี่เข้ามาหาเจ้าของชื่อแล้วเกี่ยวแขนข้างหนึ่งของเขาไว้ “อีกเดี๋ยวจะเริ่มประชุมแล้วนะคะ พอดีคุณพ่อเลื่อนประชุมเร็วขึ้น คนอื่นๆกำลังตามหาตัวคุณกันใหญ่เลย”

 

“ขอโทษทีนะร็อกซี่ นี่ก็..” เพอร์ซิวัลเหลือบมองมาทางคนที่กำลังยืนนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ “เรียบร้อยแล้วใช่มั้ยครับ”

 

“รายการเดียวทั้งหมดสองปอนด์ครับ” ลานสล็อตขานรับอย่างรวดเร็ว เขารับเงินแล้วยิ้มให้เหมือนทุกอย่างเป็นปกติ “อย่าลืมทานอาหารเช้าด้วยนะครับ”

 

ชายหนุ่มยิ้มตอบประโยคนั้น เขาพยักหน้าให้แล้วเดินกึ่งวิ่งตามแรงฉุดลากของหญิงสาวจนออกนอกร้านและลับสายตาไป เอ็กซี่ยื่นหน้าไปมองจนทั้งตัวแทบหลุดออกนอกเคาน์เตอร์แล้วมองย้อนไปทางเพื่อนร่วมงานที่ยังยืนรับยิ้มค้างอยู่อย่างนั้น

 

“คุณเพอร์ซิวัลมีแฟนซะแล้ว” เอ็กซี่พูดแล้วผิวปากหวิว “แฟนสวยซะด้วย”

 

“เงียบไปเลย” ลานสล็อตถอนหายใจยาวเหยียด “ฉันแค่อยากรู้ชื่อเขา ไม่ได้อยากรู้เรื่องแฟนแถมมาด้วยซะหน่อย…”

 

“ซื้อหนังสือพิมพ์ธุรกิจไปนี่นา สงสัยจะเป็นพนักงานบริษัทที่ไหนซักที่รึเปล่า”

 

“รู้แล้ว เฮ้อ………”

 

เอ็กซี่มองตามลานสล็อตที่เดินไหล่ห่อหายเข้าไปในห้องเก็บของอย่างเห็นใจ ทั้งๆที่แอบชอบแอบมองมานาน เคยชวนคุยด้วยบ้างแต่ก็แค่พอประมาณเพื่อไม่ให้ดูเป็นการละลาบละล้วง ตั้งใจไว้ว่าถ้าได้เจอกันครั้งต่อไปจะรวบรวมความกล้าแล้วถามชื่อของเขาคนนั้น ไม่นึกเลยว่าจะได้มารู้ชื่อในสถานการณ์แบบนี้

 

ประตูห้องเก็บของเปิดออกอีกครั้งและพนักงานหน้าตาห่อเหี่ยวเมื่อครู่ก็เดินกลับมายืนที่เคาน์เตอร์เหมือนเดิม ในมือถือกระป๋องเครื่องดื่มขนาดกะทัดรัดออกมาด้วย

 

“เรดบูลเหรอ โธ่ ลานสล็อต อย่าเอาของที่ขายในร้านมากินสิครับ”

 

แต่คนถูกเตือนไม่สนใจแถมยังยกดื่มรวดเดียวจนหมดกระป๋อง “อย่าพูดบ้าๆสิ ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนั้นนะ ถ้าไม่ให้กำลังใจกันก็ไปจัดการลุงตรงนั้นหน่อยไป”

 

“ลุงไหน?”

 

เขาถามกลับแล้วมองไปตามทางที่เพื่อนร่วมงานชี้นำ มุมหนังสือเล็กๆตรงด้านในสุดของร้านมีคุณลุงคนหนึ่งยืนอยู่จริงๆ และดูท่าลุงคนนั้นจะยืนอ่านหนังสือที่ไม่ได้ถูกห่อพลาสติกไว้มาพักหนึ่งแล้ว เอ็กซี่หยิบไม้ปัดฝุ่นจากชั้นวางใต้เคาน์เตอร์แล้วเดินเนิบๆเข้าไปใกล้ ตอนนี้เขายืนอยู่ตรงชั้นวางสินค้าห่างจากโซนชั้นวางหนังสือแค่แถวเดียว และพยายามมองว่าชายสูงวัยกำลังยืนอ่านหนังสืออะไรอยู่ถึงได้ดูตั้งอกตั้งใจขนาดนั้น

 

เนื้อหาในหน้าที่เปิดอยู่ทำให้เขารู้สึกแปลกใจนิดหน่อย เพราะหนังสือที่คุณลุงคนนี้กำลังถืออยู่เป็นพ็อกเก็ตบุ๊คเกี่ยวกับการท่องเที่ยว รูปในหน้านั้นเป็นรูปจากสถานที่ที่เขาไม่รู้จัก แต่เดาได้ว่าคงเป็นชายหาดที่ไหนซักแห่งในแถบเอเชีย

 

“ชอบทะเลเหรอครับ” เอ็กซี่เปิดเรื่องทักทายก่อน ทั้งๆที่ตอนแรกตั้งใจว่าจะทำเป็นปัดฝุ่นไปตามชั้นวางหนังสือเพื่อเป็นการไล่ลูกค้าทางอ้อมอย่างสุภาพ แต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไรเขาถึงได้เปลี่ยนใจ

 

ลุงคนนั้นหันขวับกลับมาและมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย แต่มือก็ยังคงถือหนังสือไม่ได้วางกลับไปไว้ที่เดิมเหมือนลูกค้าคนอื่นๆที่เคยเจอมา

 

“ฉัน…เอ่อ…ใช่ ฉันชอบทะเล”

 

“ว่าแล้วเชียว งั้นคงได้ไปเที่ยวมาหลายที่เลยใช่มั้ยครับ” เขาประเมินดูจากบุคลิกลักษณะและการแต่งตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่สวมชุดสูทราคาแพงท่าทางเป็นสุภาพบุรุษทุกกระเบียดนิ้วแบบนี้คงเป็นคนมีฐานะ และการไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆก็คงเป็นเรื่องธรรมดาไม่ต่างกับการเข้าร้านสะดวกซื้อแบบนี้กระมัง

 

“ถ้าหมายถึงตอนที่ยังหนุ่มกว่านี้ละก็..ใช่” เขาขยับแว่นเล็กน้อยเพื่อให้มองคู่สนทนาได้ถนัดขึ้น “แล้วเธอล่ะ เคยเที่ยวที่ไหนมาบ้าง”

 

“ผมเหรอ? ผมทำงานตลอดเลยไม่เคยไปไหนกับเขาหรอกครับ”

 

“เด็กหนุ่มอย่างเธอก็น่าจะมีเพื่อนๆชวนไปเที่ยวบ้างไม่ใช่รึ”

 

“คือผม…เอ่อ ไม่ได้มีเงินมากขนาดนั้นแล้วอีกอย่างคือไม่มีเวลาด้วย ยิ่งทำงานในร้านแบบนี้ คุณคงรู้ว่ามันยุ่งแค่ไหน”

 

ยิ่งพูดก็ยิ่งห่างไกลจากวัตถุประสงค์แรกเริ่มแถมยังรู้สึกว่าตนเองพูดมากเกินความจำเป็นอีกด้วย จากยิ้มกว้างเริ่มหดลงเหลือแค่รอยยิ้มแหยๆ เขาหันไปมองเพื่อนร่วมงานที่ยืนกอดอกอยู่ตรงเคาน์เตอร์และเห็นฝ่ายนั้นจ้องกลับมาเหมือนอยากจะพูดตำหนิอะไรซักอย่าง เอ็กซี่จึงทำเป็นยกไม้ปัดฝุ่นขึ้นมาปัดหนังสือแถวล่างให้ไกลตัวเข้าไว้แล้วพูดต่อเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน

 

“ถ้าคุณเอาเล่มนี้เดี๋ยวผมจ่ายให้ครับ ผมก็ชอบทะเล ถือว่าชอบอะไรเหมือนๆกัน”

 

เอ็กซี่คงไม่ทันรู้ตัวว่ารอยยิ้มของตนนั้นน่าเอ็นดูและมีเสน่ห์ขนาดไหน ต่อให้อีกฝ่ายคิดว่าเป็นเรื่องแปลกที่อยู่ดีๆคนไม่รู้จักกันจะมาซื้อของให้กันได้อย่างไร แต่เพราะยิ้มของเขาบางทีก็ช่วยเปลี่ยนสถานการณ์ให้กลายเป็นบรรยากาศที่ดีได้

 

“เธอไม่จำเป็นต้องจ่ายให้ฉันหรอก ฉันจะซื้อเล่มนี้เอง” ชายสูงวัยปิดหนังสือแล้วยิ้มให้ “ขอโทษนะ แล้วก็ขอบคุณที่มีน้ำใจคุยกับคนแก่อย่างฉัน วันนี้ฉันเจอเรื่องแย่ๆมานิดหน่อยเลยไม่รู้ตัวว่าทำให้เธอต้องลำบากใจ” เขามองและยักคิ้วไปทางเคาน์เตอร์เหมือนจะรู้เช่นกันว่าจุดประสงค์แท้จริงของเอ็กซี่คืออะไร

 

“ฉันชื่อแฮร์รี่ เธอชื่ออะไรรึพ่อหนุ่ม”

 

“ผมชื่อเอ็กซี่ เอ้อ แกรี่ครับ แต่เรียกเอ็กซี่ก็ได้ ใครๆก็เรียกแบบนั้น”

 

“งั้น..ขอบคุณนะเอ็กซี่” ชายสูงวัยทำท่าขอทางเพื่อเดินไปยังเคาน์เตอร์ “แล้วพบกันใหม่”

 

คำพูดก่อนหน้าทำให้เอ็กซี่คาใจตรงที่ชายคนนั้นบอกว่าเขาเพิ่งเจอเรื่องแย่ๆมาและเป็นไปได้ว่าเพราะเหตุนี้เขาจึงมายืนอ่านหนังสือทั้งๆที่ไม่ใช่ความตั้งใจจริงๆ แต่แล้วเรื่องกลับกลายเป็นว่าเขาเข้าไปยุ่มย่ามจนทำให้คนๆนี้ต้องซื้อของในร้านโดยไม่จำเป็นไม่ใช่หรือ

 

เขาเดินตามไปรั้งแขนคนที่เดินนำหน้าไปแล้วโดยไม่ทันรู้ตัวจนกระทั่งอีกฝ่ายหันกลับมามองด้วยสีหน้าแปลกใจ เอ็กซี่รู้สึกเก้อเขินอย่างบอกไม่ถูก เขารีบปล่อยมือแล้วพูดตามต่อแบบติดๆขัดๆ

 

“ขอโทษจริงๆครับ ผมไม่รู้เลยว่าเผลอไปวุ่นวายเรื่องของคุณ เอ่อ..คุณไม่จำเป็นต้องซื้อมันก็ได้ถ้าคุณไม่อยากอ่านนะครับ”

 

“ไม่เป็นไรพ่อหนุ่ม ฉันอยากซื้อเล่มนี้” เขายิ้มให้หลังคำตอบ “ถือว่าชอบเหมือนๆกัน”

 

เอ็กซี่มองเจ้าของแผ่นหลังกว้างเดินไปจนถึงเคาน์เตอร์หลังจากอีกฝ่ายวางมือลงบนไหล่ของเขาแล้วตบเบาๆ ก่อนออกจากร้าน ชายคนนั้นหันมามองแวบหนึ่งและยิ้มให้อีกครั้งเป็นคำลา เอ็กซี่มองตามออกไปนอกร้านและเห็นเขาเดินข้ามถนนจนลับหายไปจึงเดาว่าเขาอาจจะทำงานในร้านตัดสูทซักแห่งช่วงกลางถนนเซวิล โรว์ ในขณะที่ร้านสะดวกซื้อของเขาตั้งอยู่ตรงเกือบสุดปลายถนนในทิศทางตรงกันข้าม

 

“ก็ดีนะถ้าเธอหว่านเสน่ห์ใส่เขาได้ ต่อไปร้านเราคงมีคนทุกเพศทุกวัยเข้ามาเป็นลูกค้าขาประจำแน่ๆ”

 

ลานสล็อตผู้ซึ่งยืนสังเกตการณ์อยู่ตลอดเวลาทำสายตาเซ็งๆใส่เด็กหนุ่มที่รีบยกมือขึ้นโบกปฏิเสธไปมาวุ่นวาย อาจเป็นเพราะสภาพอารมณ์ของเขายังไม่สามารถปรับให้ทนรับกับบรรยากาศอะไรทำนองนี้ก็ว่าได้ เอ็กซี่รู้ทันและรีบเดินเข้าไปสมทบที่หลังเคาน์เตอร์ เก็บไม้ปัดฝุ่นเข้าที่เดิม แล้วหาทางเปลี่ยนเรื่องทันที

 

“ที่บอกว่าช่วงหลังๆผมมาสาย จริงๆแล้วเพราะมันมีเรื่องแปลกๆแถวบ้านผมล่ะ”

 

“เรื่องแปลกๆเหรอ เรื่องอะไร”

 

การเปลี่ยนเรื่องได้ผลชะงัดนัก เอ็กซี่มองไปทางหน้าร้านและเห็นว่าตอนนี้ยังคงไม่มีลูกค้าเข้ามาเนื่องจากเลยช่วงเวลาเร่งด่วนไปบ้างแล้วจึงเริ่มเล่าเรื่องแปลกๆที่พูดถึง

 

“ผมคิดว่ามีคนคอยแอบตามคนที่บ้านผมอยู่”

 

ฟังดูแล้วเป็นเรื่องเกินคาดไปมากทีเดียว ลานสล็อตคิดว่าเอ็กซี่อาจจะแค่มัวแต่คุยกับสาวจนดึกดื่น นั่งดูการแข่งขันฟุตบอลจนถึงเช้า หรือไม่ก็ติดเล่นเกมอะไรซักอย่างแบบมาราธอนมากกว่า เรื่องที่เพิ่งได้ยินจึงทำให้คิ้วขมวดและทำสายตาแบบไม่อยากเชื่อกลับไปโดยอัตโนมัติ

 

เอ็กซี่คงคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าว่าต้องเจอปฏิกิริยาแบบนั้นจึงเริ่มอธิบายต่อ

 

“มันน่าจะเริ่มขึ้นเมื่อตอนต้นอาทิตย์นี่เอง”

 

พอลองคิดดูแล้วก็เป็นดังว่า ลานสล็อตพยักหน้าตอบช้าๆเป็นการบอกว่าเข้าใจในสิ่งที่เอ็กซี่กำลังจะสื่อถึง เขารู้ว่าท่าทางภายนอกอาจดูเหมือนพวกเด็กเกกมะเหรกเกเร แต่จริงๆแล้วเอ็กซี่เป็นคนขยันและเป็นเด็กนิสัยดีแบบที่เรียกว่าขัดกับภาพลักษณ์ภายนอกโดยสิ้นเชิง ตลอดเวลาสองเดือนเศษๆที่ทำงานร่วมกันมาลานสล็อตค่อนข้างมั่นใจว่าเขาไม่น่าจะเป็นคนประเภทต้นดีแล้วแผ่วปลาย เพียงแต่จากเรื่องที่ฟังมันดูเป็นเหตุผลที่แปลกเหนือคาด และไม่น่าจะเอามาใช้เป็นข้ออ้างในการละเลยต่อหน้าที่การงานได้ก็เท่านั้นเอง

 

“ผมเองก็ไม่รู้ตัวมาก่อนจนแม่ผมเริ่มกลัวขึ้นมาจริงๆ”

 

“หมายความว่าเธอเองก็ถูกตามงั้นเหรอ”

 

“เรื่องนั้นผมก็งงเหมือนกัน” เอ็กซี่ถอนหายใจสั้นๆเพื่อคั่นจังหวะ “แม่รู้ว่ามีคนเริ่มแอบตามเธอกับเดซี่เมื่อประมาณเดือนก่อนแต่ไม่แน่ใจ ตอนแรกก็นึกว่ากังวลไปเอง จนกระทั่งคืนนึงเธอเห็นผมเดินกลับบ้านแล้วมีคนเดินตามมาจนถึงหน้าตึกเธอเลยกลัวมาก”

 

“แล้วทำไมไม่แจ้งตำรวจล่ะ” ลานสล็อตแนะนำ

 

“พวกเราคิดว่าน่าจะลองดูสถานการณ์ซักพักเพราะคนที่ตามไม่ได้เข้าใกล้มากกว่านั้น เหมือนเขาจะรู้แล้วด้วยว่าพวกเรารู้ตัวก็เลยห่างๆไปบ้าง แต่ถ้าแจ้งความกลัวว่าจะกลายเป็นเรื่องใหญ่”

 

“เธอจะรอให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ก่อนแล้วค่อยแจ้งตำรวจได้ยังไง นี่มันเป็นเรื่องของความปลอดภัยนะ”

 

ถ้าลำพังเอ็กซี่เพียงคนเดียวคงไม่น่าเป็นห่วงมากเท่านี้เพราะลานสล็อตรู้ว่าอีกฝ่ายสามารถดูแลตัวเองได้เป็นอย่างดี แต่กับแม่และน้องซึ่งเป็นผู้หญิงทั้งคู่นั้นถือว่าน่าเป็นห่วงกว่ามาก และเป็นงานหนักไม่ใช่เล่นสำหรับเด็กหนุ่มที่ต้องดูแลทั้งแม่และน้องในเวลาเดียวกัน

 

“ผมรู้ แต่ถ้านั่นเป็นคนของดีน อาจกลายเป็นว่าเราหาเรื่องใส่ตัวน่ะสิครับ” คราวนี้เอ็กซี่ถอนหายใจยาวพลางทำหน้าเอือมระอาเต็มทน

 

“พ่อเลี้ยงของเธออยู่ในคุก แล้วจะส่งลูกน้องมาตามคนในครอบครัวทำไม”

 

“ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ถึงอยากรู้แทบตายผมก็ไม่ถามหมอนั่นหรอก”

 

เสียงหึในลำคอพร้อมกับยกมุมปากด้วยอาการดูแคลนบอกได้ชัดว่าเอ็กซี่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับพ่อเลี้ยงของเขาอย่างไร สำหรับคนที่มีหน้าที่ความรับผิดชอบในการเลี้ยงดูเแม่และน้อง ผู้ชายที่ชื่อดีนนับเป็นฝันร้ายที่เยื้องกรายเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวโดยไม่ได้รับเชิญอย่างแท้จริง เอ็กซี่มักบ่นให้เพื่อนร่วมงานฟังอยู่บ่อยครั้งว่าพ่อเลี้ยงนักเลงของเขาเป็นศูนย์รวมความเลวร้ายทั้งมวลแห่งสหราชอาณาจักรถึงแม้ว่านั่นอาจจะเป็นการพูดเกินจริงไปซักหน่อยก็ตามที

 

โชคไม่ดีที่ดีนเองก็ไม่ได้นึกรักใคร่ชอบพอลูกเลี้ยงของตนเช่นกัน หน้าที่ของเอ็กซี่จึงมีเพียงอย่างเดียวคือเป็นที่รองมือรองเท้าหรือกระสอบทรายในหลายๆครั้ง 
และนั่นก็ทำให้ความเกลียดชังอัดแน่นมานานเกินกว่าจะแสดงความเห็นใจเมื่อครั้งที่พ่อเลี้ยงของเขาโดนจับ ซึ่งเอ็กซี่ได้แต่หวังว่าเจ้าตัวร้ายจะได้อยู่ในที่ๆสมควรอย่างในคุกไปอีกนานมากกว่าจะมาก่อกวนความสงบสุขของคนในครอบครัวของเขา

 

“เอาเป็นว่าตอนนี้คงดูลาดเลาไปก่อน แต่ถ้าเห็นท่าไม่ดีผมค่อยไปแจ้งความแล้วกัน”

 

“ถ้าเธอว่าแบบนั้นก็ตามใจ แต่ระหว่างนี้เธอจะเอายังไง จะคอยเฝ้าพวกนั้นยันเช้าไปเรื่อยๆรึไง”

 

หัวคิ้วของเด็กหนุ่มขมวดเป็นปม  เขายกมือขึ้นกอดอกแล้วหันหลังพิงเคาน์เตอร์พร้อมด้วยสีหน้าแบบคนคิดไม่ตกแสดงออกมาชัดเจน ยังดีที่ช่วงนี้เข้างานกะกลางวันทำให้สามารถดูแลครอบครัวในเวลากลางคืนได้ แต่ในอีกสองอาทิตย์ต่อจากนี้เขาจะต้องสลับไปอยู่กะกลางคืนเป็นครั้งแรกตั้งแต่เริ่มงาน เรื่องนี้ต่างหากที่ทำให้รู้สึกกังวลอย่างบอกไม่ถูก

 

……

 

TBC.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s