[Fantastic Beasts FanFic] How to date the Obscurial [Graves x Credence]

Title : How to date the Obscurial

Pairing :  Graves/Credence


 

screenshot_2017-01-13-23-07-57-1

 

สายตานับร้อยพุ่งมองตรงไปยังจุดๆเดียว อาจไม่ถึงร้อยจริงๆอย่างที่คาดคะเนไว้แต่เพอร์ซิวัล เกรฟส์ก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลจากแววตาเหล่านั้น เพราะถึงเป้าหมายจะไม่ได้เจาะจงมาที่เขา แต่ก็เป็นคนหรืออะไรบางอย่างซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขาไม่ผิดแน่

“เธออยากไปที่ไหนล่ะครีเดนซ์” เกรฟส์เอ่ยหลังจากคลายมือประสานตรงใต้คางแล้วเปลี่ยนเป็นวางประกบข้างแก้วกาแฟ มือขยับไปมาทำท่ากำสลับกับคลายออกอย่างลังเล

เหตุเพราะสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกไม่วางใจ กับต้นเหตุที่เป็นเป้าสายตาของคนรอบข้าง ทั้งลูกค้าคนอื่นๆของร้านที่นั่งอยู่รายรอบ ทั้งผู้คนเดินสัญจรผ่านบริเวณพื้นที่นั่งด้านนอกร้านไปมานั้น ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งเดียวกัน

สายควันสีเทาดำลอยคว้างเป็นเส้นอย่างไร้ทิศทาง ก่อตัวเป็นกลุ่มวนเป็นก้อนอยู่ตรงที่นั่งด้านตรงข้ามกับเกรฟส์ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับครีเดนซ์ รู้แต่ว่าตั้งแต่มาถึงร้านกาแฟที่นัดกันไว้วันก่อนจนถึงตอนนี้ สิ่งซึ่งเคยเป็นเด็กหนุ่มก็กลายเป็นอย่างนี้ไปเสียแล้ว

เกรฟส์มาถึงร้านตรงเวลา และต้องตกใจเมื่อเห็นคู่นัดของตนเองเหลือแค่สะสารอะไรบางอย่างคล้ายควันปนทรายสีดำลอยเวียนอยู่ในอากาศ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็รู้ได้ทันทีที่เดินเข้ามาในอาณาเขตของร้านว่าสิ่งนั้นคือออบสคูรัส และเจ้าของร่างของมันคือใคร

“ครีเดนซ์…เธอ…ไม่เป็นไรใช่มั้ย”

พอพูดจบกลุ่มควันก็พุ่งกระจายออกไปรอบทิศทางจนเกรฟส์เผลอยกสองแขนขึ้นป้องกันตนเองด้วยความลืมตัว เขาได้ยินเสียงหวีดร้องของคนรอบข้างพร้อมกับเสียงเก้าอี้ล้มกระแทกกับพื้นดังโครมครามไปทั่วบริเวณ กว่าสถานการณ์จะกลับมาสงบลงกว่าเดิมเล็กน้อยเท่ากับตอนนี้ ก็กินเวลานานโขเลยทีเดียว

ขณะกำลังใช้นิ้วมือเคาะพื้นโต๊ะข้างแก้วกาแฟของตน เกรฟส์มองดูชาที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งของฝ่ายตรงข้าม ควันสีดำบางส่วนเคลื่อนลงมารวมตัวอยู่รอบแก้วเพียงครู่เดียวก็ลอยกลับไปรวมกันตามเดิม และ…น้ำชาอีกครึ่งนั้นหายไปแล้ว

ออบสคูเรียลดื่มชาด้วยวิธีนี้หรือ?? เกรฟส์คิดในใจอย่างตกตะลึง

“ตกลงเราจะไปไหนกันดี” เขารออยู่นานจนไม่ได้คำตอบจึงเป็นฝ่ายถามย้ำอีกครั้ง “เธออยากไปสวนสนุกไหม”

ก้อนควันตรงหน้าลอยนิ่งเอื่อยไม่เปลี่ยนรูปร่าง เกรฟส์จึงเดาว่าตัวเลือกของเขาอาจยังไม่ตรงตามความต้องการของอีกฝ่าย เขาเคาะนิ้วกับโต๊ะพลางคิดหาตัวเลือกใหม่อีกครั้ง

“สวนสัตว์ล่ะ”

นิ่ง

“หรือพิพิธภัณฑ์”

ก็ยังไม่ขยับ

“…หรือจะไปที่มาคูซา…”

พอได้ยินคำว่ามาคูซาดูเหมือนจะทำให้กลุ่มควันค่อยๆหดลงเหลือก้อนเล็กกว่าเดิมหลายเท่าตัว

เสียงถอนหายใจดังขึ้นเบาๆอย่างอับจนปัญญา

นี่อาจเป็นเรื่องยากกว่าการตามจับพ่อมดแม่มดที่จงใจทำผิดกฏหมายหรือสอบสวนผู้กระทำความผิดทุกห้องขังในมาคูซาก็ว่าได้ โดยปกติกว่าครีเดนซ์จะยอมบอกถึงความต้องการของตนเองออกมาแต่ละครั้งก็เป็นเรื่องยากพอดูอยู่แล้ว เพราะเมื่อถูกถามถึงเรื่องทำนองนี้ครั้งใดอีกฝ่ายก็จะเอาแต่เงียบ ก้มหน้า ไม่สบตาไปเสียทุกครั้ง คราวนี้ถึงกับอยู่ในสภาพของออบสคูรัส เป็นแค่มวลสารไร้การควบคุมและรู้แน่ชัดเพียงอย่างเดียวว่าสภาวะทางอารมณ์ของครีเดนซ์ในเวลานี้จะต้องไม่มั่นคงอย่างที่สุด เกรฟส์เริ่มคิดไม่ออกว่าจะทำในสิ่งที่ปกติก็ทำได้ยากยิ่งโดยไม่เกิดเรื่องเพราะพลังด้านลบคาดเดาไม่ได้นี้อย่างไรดี

“งั้นแค่ไปเดินเล่นกันไหม ในสวนสาธารณะเป็นไง”

เกรฟส์พูดเปรยๆ พยายามคิดถึงสถานที่อื่นที่ครีเดนซ์อยากไปและกำลังจะขยับตัวเอนหลังเพื่อพิงพนักเก้าอี้ แต่กลุ่มสะสารไร้รูปเบื้องหน้าระเบิดออกเหมือนเม็ดทรายสาดไปทั่วบริเวณ อัดปะทะเข้ากับสิ่งกีดขวางเพียงอย่างเดียวจนคล้ายกับถูกตบให้หน้าชาด้วยแรงลม มือข้างหนึ่งของเกรฟส์ยกขึ้นปิดปากแก้วป้องกันกาแฟอีกเกินกว่าครึ่งไว้ได้ทัน นอกนั้นก็ดูจะไม่มีอะไรเสียหายยกเว้นทรงผมเนี้ยบเรียบกระเซอะกระเซิงเหมือนถูกพายุพัดจนไม่เหลือเค้าของทรงเดียวกับเมื่อเช้า เกรฟส์ปัดกลุ่มควันออกจากศีรษะและใบหน้า หยิบไม้กายสิทธิ์ที่เหน็บอยู่ข้างเอวโบกสะบัดเบาๆ ทรงผมของเขาก็กลับมาเรียบร้อยดังเดิมในชั่วพริบตา

เดาจากปฏิกิริยาตอบรับรุนแรงเมื่อครู่ เกรฟส์คิดว่าเขาได้คำตอบสำหรับการเดทของวันนี้เรียบร้อยแล้วถึงแม้จะมีความมั่นใจเพียงน้อยนิดก็ตาม

……

เซ็นทรัลปาร์คเป็นตัวเลือกแรกและตัวเลือกเดียวในขณะนี้เท่าที่เกรฟส์จะนึกออก บรรยากาศของฤดูใบไม้ร่วงตกแต่งภายในสวนให้เต็มไปด้วยโทนหลากหลายของใบไม้ผลัดสี อากาศร่มรื่นเย็นสบายรวมกับทิวทัศน์งามตาทำให้เขารู้สึกว่าคิดไม่ผิดที่เลือกที่นี่ แต่ก็เหมือนกับร้านกาแฟก่อนหน้า กระแสควันสีดำหมุนวนซ้อนทับกันไปมาอยู่ข้างตัวเรียกความสนใจจากผู้คนในสวนถึงแม้ว่าจะร่ายมนตร์กันโนแมจขี้ตกใจทั้งหลายออกไปจากทางผ่านของพวกเขาแล้วก็ตาม เห็นได้ชัดจากพ่อมดแม่มดที่ยืนอยู่อีกฟากหนึ่งของน้ำพุจ้องมองมาด้วยดวงตาถมึงทึง มือค่อยๆสอดเข้าไปใต้เสื้อโค้ตทำท่าเหมือนจะหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมา เท่านี้เกรฟส์ก็รีบพาครีเดนซ์หรือสิ่งที่อาจเรียกว่าเป็นครีเดนซ์ออกจากลานน้ำพุ แล้วเลือกเดินมุ่งตรงไปยังสะพานข้ามทะเลสาปซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกลมากนักแทน

สะพานสีขาวพื้นไม้ดูน่าสนใจไม่น้อยถ้าไม่มีคนอื่นๆเดินไปมาอยู่บนนั้น เพื่อตัดปัญหา ทั้งสองคนจึงแยกตัวให้อยู่ห่างจากผู้คนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พวกเขาพบกับม้านั่งยาวตัวหนึ่งข้างทะเลสาปและตัดสินใจลงหลักปักฐานกันที่นั่น ภาพของตึกสูงฝั่งตะวันตกของเซ็นทรัลปาร์คกลมกลืนกับสีน้ำตาลไล่สีจากเข้มไปอ่อนของใบไม้ข้างทาง ตัดกับสีของท้องฟ้าปนเมฆครึ้มประปรายทั้งเบื้องบนและภาพสะท้อนกับพื้นน้ำเบื้องล่าง สงบ สวยงาม เหมาะแก่การนั่งชมวิวทิวทัศน์ไม่เลวทีเดียว

hdo

เสียงลมหวีดหวิวริมน้ำยังโดนเสียงลมหมุนสะบัดใกล้หูกลบจนหมด ทั้งเกรฟส์และครีเดนซ์นั่งอยู่ตรงม้านั่งครู่ใหญ่ ครู่ใหญ่ๆโดยไม่มีคำพูด ไม่มีบทสนทนา ไม่มีการโต้ตอบใดๆ เกรฟส์ละสายตาจากผิวน้ำด้านหน้าแล้วหันไปมองออบสคูรัสซึ่งยังคงเป็นเหมือนเดิม ควันสีดำเทาก้อนใหญ่หมุนวนรอบตัวเองซ้อนไปซ้อนมา บางครั้งก็รวมตัวผสานกันจนเหมือนหมอกนุ่มนวล แต่บางครั้งก็แตกกระจายออกเหมือนโปรยทรายไปทางด้านข้างสลับซ้ายขวา เขาสูดลมลึกแล้วถอนออกยาว นึกสงสัยว่าวันนี้ทั้งวันพวกเขาอาจไม่ได้ทำอะไรนอกจากนั่งดูนกชมไม้อย่างนี้ไปเรื่อยๆ และคงต้องเป็นอย่างนี้จนกว่าครีเดนซ์จะสามารถหาทางกลับร่างได้เองกระมัง

“ถ้าเธอชอบ จะนั่งตรงนี้กันทั้งวันก็ได้”

เกรฟส์เอ่ยพลางพ่นลมติดท้ายประโยคเป็นอันสรุปว่าเขาไม่มีความคิดดีๆอย่างอื่นเว้นเสียแต่ยอมรับว่าการนั่งมองภาพเมืองที่ตนเองอยู่อาศัยมาตลอดทั้งชีวิตก็ให้ความรู้สึกเงียบสงบและผ่อนคลายไปอีกแบบ ครีเดนซ์ในสภาพของออบสคูรัสเปลี่ยนรูปร่างเล็กน้อยซึ่งเกรฟส์ก็เดาไม่ถูกว่านั่นหมายถึงเห็นด้วยหรือไม่ แต่ท่าทางของกลุ่มควันที่เคลื่อนไหวอย่างช้าๆ ไม่ได้รุนแรงหรือดูสับสนเหมือนตอนอยู่ในร้านกาแฟ ก็พอทำให้คิดได้ว่าอีกฝ่ายคงจะมีความเห็นไม่ต่างกัน

ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ แสงแดดก็อ่อนจางลงตามเวลา ลมจากหมอกควันซึ่งส่งเสียงดังอยู่ข้างหูมาตลอดตั้งแต่เช้าค่อยๆลดจนเงียบลงเหลือแต่เสียงของสิ่งต่างๆรอบด้าน พื้นน้ำเคลื่อนตัว นกกระพือปีกบินโผผ่านท้องฟ้า และเสียงกรอบแกรบของใบไม้แห้งยามต้องลมแรงจนถูกปลิดร่วงหล่นสู่พื้นดิน

ภาพเด็กหนุ่มกำลังนั่งเอามือวางอยู่บนเข่าทั้งสองปรากฏขึ้น ใบหน้าของเขาหันออกไปในทิศทางเดียวกับคนด้านข้าง ดวงตาสีน้ำตาลมองภาพตรงหน้าโดยไม่จดจ่อกับสิ่งใดเป็นพิเศษ แม้กระทั่งตอนที่ดวงตาอีกคู่หนึ่งหันมา แลเห็นความสงบสุขแฝงอยู่ภายใต้ใบหน้าอ่อนเยาว์จึงไม่คิดทำลายความเงียบเพื่อเป็นการขัดขวางความสงบสุขนั้น

ทั้งสองคนยังนั่งอยู่ในตำแหน่งเดิม ไม่สนใจว่าเวลาจะเดินทางอย่างเชื่องช้าหรือเร่งร้อนแค่ไหน พวกเขามองดูใบไม้สีน้ำตาลสลับส้มใบแล้วใบเล่าร่วงหล่นสัมผัสผิวน้ำ ลอยตัวโต้คลื่นอยู่ครู่เดียวก็ถูกพัดพาให้เลยผ่านไป

เกรฟส์ใช้หลังมือแตะมือข้างหนึ่งบนเข่าของครีเดนซ์ “มือเธอเย็นนะ หนาวรึเปล่า” พร้อมส่งยิ้มบางๆให้เมื่อเห็นอีกฝ่ายหันมา “อากาศเริ่มเย็นมากแล้ว ฉันว่าเราเปลี่ยนที่กันดีกว่า เธอหิวรึยัง”

ครีเดนซ์พยักหน้าตอบพลางถูมือทั้งสองข้าง พอเห็นดังนั้นเกรฟส์จึงขยับตัวเข้าไปจนชิดและใช้มือของตนกุมมือเด็กหนุ่มเอาไว้เพื่อช่วยเพิ่มความอบอุ่นเนื่องจากตอนแรกจำต้องนั่งห่างกันอย่างช่วยไม่ได้ เขาเหลือบมองเจ้าของมือแต่กลับเป็นฝ่ายเขาเองที่ถูกจ้องอยู่ก่อนแล้ว เกรฟส์ไม่คิดว่าตนเองต้องการตีความหมายจากดวงตาที่สะท้อนภาพของเขาอย่างอ่อนโยนคู่นั้น เขาแค่ยื่นหน้าเข้าไปอีกนิด ใกล้พอจะมองเห็นรายละเอียดบนใบหน้าตั้งแต่ชัดเจน จนค่อยๆพร่ามัวเพราะเข้าใกล้มากเกินไป

จู่ๆก็เกิดลมสะบัดกลายเป็นแรงระเบิดกระแทกเข้าอย่างจังจนหน้าหงาย เกรฟส์เกือบจะสำลักควันที่พุ่งเข้าใส่แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ผมเผ้าแตกกระจายไม่เป็นทรงอีกครั้ง รวมถึงเด็กหนุ่มตรงหน้าก็กลับกลายเป็นออบสคูรัสไปอีกครั้งเช่นกัน

บางทีสาเหตุของการเปลี่ยนร่างของครีเดนซ์จากสภาวะทางอารมณ์ไม่เสถียรอันเนื่องจากความโกรธ ความสิ้นหวัง ความเศร้า และอารมณ์ด้านมืดอีกมากมาย เกรฟส์คงต้องเหมารวมเอาความตื่นเต้นมากเกินกว่าปกติเข้าไปด้วยอีกหนึ่งเหตุผลเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นตัวบอกได้เป็นอย่างดี

แต่สำหรับเหตุผลหลัง เขาคิดว่าอาจเป็นข้อที่ทำให้รู้สึกยุ่งยากใจมากยิ่งกว่าเหตุผลอื่นที่สุดแล้ว

……

หลังจากรอให้ครีเดนซ์สงบสติอารมณ์แล้วคืนร่างดังเดิม พวกเขาก็ตัดสินใจเคลื่อนย้ายตนเองออกจากสวนสาธารณะขนาดใหญ่ใจกลางมหานครแห่งนี้เสียที ทั้งสองคนเดินกลับโดยใช้เส้นทางเดิมเช่นเดียวกับขามา แต่ต่างกันตรงที่แสงแดดไม่แรงกล้าเหมือนตอนแรก ท้องฟ้าออกสีเข้มขึ้นเพราะเวลาย่ำค่ำใกล้มาเยือน เกรฟส์สังเกตเห็นว่าเขากำลังเดินนำหน้าอยู่เพียงลำพังจึงหันไปมองอีกคนที่เดินล้าหลังซึ่งทำท่าครุ่นคิดเหมือนเป็นกังวลกับอะไรบางอย่าง

“คิดอะไรอยู่” เกรฟส์เดินย้อนกลับมาหาครีเดนซ์ “ทำไมทำหน้ายุ่งแบบนั้น”

“ผม…ขอโทษ”

ใบหน้าก้มงุดของครีเดนซ์เงยขึ้นเมื่อได้ยินเสียงพ่นลมเหมือนกำลังขำของคนที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม และดูผ่อนคลายลงเล็กน้อยเมื่อเกรฟส์วางมือลงบนบ่าของเขาแล้วตบเบาๆ

“ไม่ต้องขอโทษหรอก ฉันเองก็ไม่ค่อยมีเวลามาเดินเล่นในเซ็นทรัลปาร์คเท่าไหร่ ได้นั่งชมนกชมไม้ไปเรื่อยๆทั้งวันก็ดีเหมือนกัน”

เกรฟส์พอจะเดาออกว่าครีเดนซ์รู้สึกอย่างไรที่ทำให้ตารางการนัดหมายต้องเปลี่ยนแปลงไปทั้งหมดแบบนี้ แต่เมื่อคิดถึงต้นเหตุของความวุ่นวายต่างๆแล้ว ก็สรุปได้ว่าตัวเขาเองก็มีส่วนต้องรับผิดชอบเพราะเป็นสาเหตุหนึ่งของเรื่องยุ่งเหยิงเหล่านี้ด้วยเช่นเดียวกัน

“ถ้า..เอ่อ…คราวหน้าผมจะพยายามควบคุมตัวเองให้ดีกว่านี้นะครับ…” น้ำเสียงของเด็กหนุ่มติดๆขัดๆ ครีเดนซ์มองเกรฟส์สลับกับมองมือของตนที่กำลังบิดนิ้วไปมาด้วยความประหม่า “ถ้ามีครั้งหน้า…”

“ครั้งหน้า?” เกรฟส์ย้ำคำพร้อมหัวเราะ “เธอจะยอมให้ฉันนัดอีกครั้งได้รึเปล่าล่ะ”

มือไม้ตอนนี้พันกันยุ่งเหมือนเจ้าตัวเองก็ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน สีหน้าของครีเดนซ์ดูสดใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาเป็นประกายต่างจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง “ได้สิครับ ได้แน่นอน”แล้วค่อยๆเผยยิ้มเหมือนโล่งใจในท้ายสุด

เกรฟส์เลื่อนมือจากบ่าขึ้นลูบศีรษะของครีเดนซ์พร้อมกับยิ้มรับคำอนุญาต การนัดเดทในวันนี้จะเรียกว่าพังไม่เป็นท่าก็คงพูดได้ไม่เต็มปากเพราะอย่างน้อยยังมีความรู้สึกบางอย่างก่อตัวเพิ่มมากขึ้นกว่าตอนแรก และทั้งสองคนก็หวังให้ความรู้สึกนั้นช่วยในการเตรียมตัวสำหรับเดทครั้งหน้าหลังจากมีประสบการณ์กับครั้งนี้มาแล้ว พวกเขาก้าวเดินคู่กันผ่านเส้นทางแห่งสีสันของฤดูใบไม้ร่วง ซึมซับบรรยากาศยามเย็นอันรื่นรมย์ก่อนถึงเวลาที่ต้องตัดสินใจมุ่งสู่จุดหมายถัดไป

ทีนี้ก็เหลือแต่…จะทำอย่างไรให้เดทนี้เป็นที่น่าจดจำไม่มีวันลืมเลือนง่ายดายเท่านั้นเอง

“มีเซ็นทอร์อยู่ในเซ็นทรัลปาร์คด้วยเหรอเนี่ย” เกรฟส์หยุดเดินหลังพูดจบ สายตาของเขามองเลยผ่านครีเดนซ์ไปยังต้นไม้ริมทางจนคนด้านข้างพลอยหยุดตามไปด้วย เด็กหนุ่มชะเง้อมองหาแต่ก็ไม่พบสัตว์ที่ว่า ไม่มีแม้แต่เงาหรือร่องรอยใดๆเลยด้วยซ้ำ

“ไม่เห็นมีเลย อยู่ตรงไหนครับคุณเกรฟส์–”

ครีเดนซ์หันกลับมาโดยไม่ทันตั้งตัวว่าอีกฝ่ายฉวยเอาริมฝีปากของเขาไว้ในครอบครองเสียแล้ว แรงกดทำให้ไร้แรงต้าน ความคิดกระเจิดกระเจิงจนสมองว่างเปล่าหรือเป็นเพราะเขากำลังตกใจก็ไม่อาจรู้ได้ กระทั่งริมฝีปากค่อยๆคลายออกและเป็นอิสระอีกครั้ง ครีเดนซ์ถึงเพิ่งรู้สึกตัว

เกรฟส์ยิ้มกริ่ม ขาขยับถอยไปด้านหลังแต่ยังไม่ละสายตาจากใบหน้าที่เริ่มเปลี่ยนสีระเรื่อกระจายไปทั่ว ไม่นานหลังจากนั้นอากาศรอบตัวก็เริ่มแปรปรวน ครีเดนซ์ซึ่งมีสภาวะทางอารมณ์ผันแปรอย่างกะทันหันก็เปลี่ยนสภาพกลับไปเป็นออบสคูรัสอีกเช่นเคย แต่คราวนี้เกรฟส์ถอยออกห่างมากพอ และทันเวลา

ถ้าจะให้บอกว่าเกรฟส์รับมือกับออบสคูเรียลอย่างไร เขาคงให้คำตอบได้เพียงแค่

ก็ไม่ยากอย่างที่คิด

 


 

รู้สึกเหมือนแกล้งคุณเกรฟส์กับนุ้งเดนซ์ยังไงไม่รู้

 

 

 

Advertisements

8 thoughts on “[Fantastic Beasts FanFic] How to date the Obscurial [Graves x Credence]

  1. น่ารักมากค่ะ55555555555 แอบขำแต่เราว่ามันอบอุ่นดี เหมือนแบบ เธอจะเป็นอะไรฉันก็ยังรัก แงงงงงง ‘////’

    Like

  2. ขอบคุณค่ะ😊 จริงๆอยากให้ตลกกว่านี้เพราะแต่งกึ่งดราม่ามาหลายตอน แต่ก็รู้สึกว่าจะแกล้งคุณอากับน้องมากไปหน่อย555
    ขอบคุณที่อ่านนะคะ

    Like

  3. น่ารักจังเลยยยยยย >< เหมือนแกล้งทั้งคู่จริงๆ สงสาร 555555 โถ นุ้งยังควบคุมอารมณ์ไม่ได้อ่ะเนาะ คุณเกรฟส์เองก็เข้าใจดีแถมยังมีวิธีรับมืออีก สุดยอดไปเลย สมกับเป็นมือปราบแห่งมาคูซ่าจริงๆค่ะ 5555555

    Like

    1. ขอบคุณค่าาา >< นุ้งมือใหม่ ต้องค่อยๆสอน ส่วนคุณเกรฟส์น่าจะผ่านอะไรมาเยอะเพราะงั้นรับมือได้แน่ๆค่ะ555

      Like

  4. งื้ออออออ ทำไมมันน่ารักได้ขนาดนี้
    เขินจนกลายเป็นออบสคูรัสเลยหรอลูก เอ็นดูมาก อยากลูบหัวลูบหาง

    Like

  5. ออบสคูรัสสัมพันธ์กับอารมณ์ก็เลยคิดว่างั้นเวลาเขินหรือตื่นเต้นมากๆก็เปลี่ยนร่างด้วยสิ จะดูมุ้งมิ้งนะ>< เลยออกมาเป็นแบบนี้ค่ะ555
    ขอบคุณที่อ่านค่า😁

    Like

  6. น่าร๊ากกกกกก คุณเกรฟขี้แกล้ง แกล้งน้องทำไมมมม น่ารักใช่มั๊ยล่าาาา อ่านแล้วยิ้มมากค่ะ คือตอนแรกยังคิดว่าทำไมกลายเป็นออบสคูรัลอีกล่ะ อ้อ ตื่นเต้นมากนี่เอง ตลกอะไม่มั่นใจ สับสน กลายร่างดีกว่างี้เหรอ ไม่ได้นะลูกนี่จะทำแบบนี้กะคุณเกรฟไม่ได้ จะสงสารคุณเกรฟก็สงสารนะ ต้องนั่งคุยกะออบสคูรัลคนเดียว ถามไปก็ไม่รู้เรื่องต้องสังเกตเอา โถถถ ความลำบากนีื แต่ตอนจะกลับบ้านก็มีอะไรมาให้กุ๊กกิ๊กมากๆ น่ารักจริงๆค่ะ อ่านแล้วยิ้มไม่หุบอ่า มันน่ารักมาก เราชอบมากเลยค่ะ

    Like

    1. ขอบคุณมากค่ะ ตอนเรานึกภาพคุณเกรฟส์อยู่กับออบสคูรัสยังขำเองเลย แต่จะแกล้งคุณเกรฟส์ทั้งตอนก็เกินไป ให้กำไรเขานิดนึงค่ะ><

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s