[Kingsman Fanfic] Starsman [Percilot]

Title : Starsman

Pairing : Lancelots/Percival


 

 

ที่นี่ดาวโลก

 

 

ลานสล็อตมองดูท้องฟ้าซึ่งถูกบดบังจนมืดมิดเพราะบางสิ่งที่มีขนาดมหึมาดูคล้ายดาวเคราะห์ดวงใหญ่ การมาถึงของมันนำพาหายนะมาสู่โลก ไม่ใช่เพราะมันเคลื่อนที่ปิดเส้นทางแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ หรือหมายมุ่งจะพุ่งเข้าชนโลกให้ดับสูญ แต่เป็นเพราะเมื่อสิ่งนี้ขยับเข้าใกล้ในระยะหนึ่ง ฝูงอากาศยานหน้าตาแปลกประหลาดนับพันก็ฝ่าชั้นบรรยากาศเข้ามาแล้วหาที่ร่อนลงจอดกับพื้น สร้างวงกลมปริศนาตามท้องทุ่งข้าวโพดหรือทุ่งหญ้าไปทั่วเกาะอังกฤษอยู่ในเวลานี้

 

เขาได้ยินสิ่งมีชีวิตสีขาวๆดำๆซึ่งปรากฏตัวหลังยานเทียบจอดอย่างปลอดภัย เรียกดาวดวงใหญ่นั้นว่า เดธสตาร์

 

สถานการณ์วิกฤติที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่นี้ ลานสล็อตถือว่าเป็นการรวบรวมความโชคร้ายทั้งหมดทั้งมวลที่เขาต้องพบเจอตลอดทั้งชีวิตเลยก็ว่าได้ อันตัวเขาเองนั้นเป็นแค่นักเลงคุมบาร์นอกกฏหมายธรรมดาๆ พอมีฝีมือต่อสู้อยู่บ้างถ้าได้ถืออาวุธครบมือ แต่สำหรับการสู้กับผู้มีพลังอย่างดาร์ธเวเดอร์ เขาก็คงมีค่าไม่ต่างอะไรกับเห็บเหาของเหล่าวู้กกี้เท่านั้นเอง

 

“จงเชื่อในพลัง พ่อหนุ่ม” เสียงของชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ท่าทีของเขาสงบ มั่นคง ดูไม่มีความหวั่นวิตกเฉกเช่นคนทั่วไป

 

“เชื่อในพลังที่ปลดอาวุธของผมได้น่ะรึ แฮร์รี่ ถ้าคุณแน่จริงก็ลองเอาไลท์เซเบอร์นั่นมาให้ผมใช้เป็นไง?”

 

“ดาบไม่ได้มีอะไรพิเศษไปกว่าความตั้งใจ สัมผัสพลังในตัวเองให้ได้สิ” แฮร์รี่ถอนหายใจ เพราะพูดเรื่องนี้ให้อีกฝ่ายฟังเป็นล้านรอบยังไงก็ไม่เข้าใจเสียที

 

“คุณต้องตั้งสมาธิครับ ลานสล็อต พลังมีอยู่ในทุกตัวคนแม้จะน้อยนิดแค่ไหนก็ตาม ไม่จำเป็นต้องเป็นเจได–”

 

“เธอก็พูดได้สิ” ลานสล็อตใส่เสียงสูงทั้งประโยค เขาหันไปมองเด็กหนุ่มเจไดที่ยืนอยู่ข้างแฮร์รี่ “ยอมรับมาเถอะน่า เอ็กซี่ เธอก็รู้ว่าชวนฉันเข้าลัทธิเจไดไม่ได้ผลหรอก เอ่อ…ไม่ใช่ในความหมายที่ไม่ดีนะ แต่หมายถึง ฉันไม่มีพลัง ไม่มีเลยจริงๆ เท่ากับเป็นศูนย์ เข้าใจมั้ย”

 

เขายักไหล่แล้วเมินหน้าหนีเด็กหนุ่มที่ชื่อเอ็กซี่ผู้ซึ่งเป็นพาดาวันหรือก็คือลูกศิษย์ของแฮร์รี่ เอ็กซี่เป็นผู้มีพลังอยู่ในตัว ทั้งพลังและพรสวรรค์ของเขาต่างก็เป็นที่ยอมรับในสภาเจไดว่าไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน และการฝึกฝนของแฮร์รี่ก็ทำให้พวกเขากลายเป็นคู่ศิษย์อาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาเจไดทั้งหลายในยุคนี้เลยทีเดียว

 

“ตกลงคือเราจะยืนเถียงกันอยู่แบบนี้หรือหาวิธีช่วยเขากันแน่” ชายอีกคนหนึ่งพูดขึ้น เขาขยับแว่นตาเลนส์หนาให้แนบเข้ากับสันจมูกโด่ง สายตามองนิ่งอยู่กับกองทัพผู้รุกรานจำนวนหลักหมื่น ราวกับวิวทิวทัศน์ตรงจุดนั้นโดนย้อมด้วยสีขาวของชุดเกราะสตอร์มทรูปเปอร์ก็ไม่ปาน

 

“ก็ต้องช่วยสิ!” / “ก็ต้องช่วยสิคะ!”

 

ลานสล็อตเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งหลังพูดประสานเสียงจบ เขาลืมไปเสียสนิทว่ายังมีคนอื่นยืนอยู่ที่นี่ด้วย

 

สาวน้อยน้ำเสียงมุ่งมั่นคนนี้จ้องชายใส่แว่นเขม็ง เธอก้าวเท้าออกมาข้างหน้าเล็กน้อยพร้อมกับพูดด้วยเสียงเข้มแข็งเช่นเดิม “เชื่อฉันเถอะค่ะ เมอร์ลิน นั่นไม่ใช่ความต้องการของเขา เขาคงถูกทำอะไรซักอย่างถึงได้เป็นแบบนั้น”

 

“ร็อกซี่ เราไม่มีทางแน่ใจได้ว่าเขาถูกกระทำหรือยินยอมพร้อมใจ แต่ถ้าเป็นอย่างแรก เราจะทางช่วยเขาให้ได้”

 

ไม่มีใครในที่นี้ไม่เห็นใจร็อกซี่ เป็นเพราะบุคคลที่เธอกล่าวถึงว่าอยากช่วยให้ได้นั้นคืออาจารย์ของเธอเอง เพียงแต่ในเวลานี้ เขาไม่ใช่อาจารย์ของเธออีกต่อไปแล้ว

 

มีบางสิ่งเกิดขึ้นกับเขา หากย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน การรุกรานของฝ่ายจักรวรรดิภายใต้การนำของลอร์ดเวเดอร์ได้ก้าวเท้าเหยียบลงบนพื้นโลก เจไดกลุ่มแรกถูกส่งมาเพื่อขัดขวาง หนึ่งในนั้นมีอาจารย์ของร็อกซี่รวมอยู่ด้วย และเขาเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากเหตุการณ์นั้น สิ่งนี้จึงสร้างข้อกังขาให้เกิดขึ้นกับสภาเจได โดยเฉพาะฝ่ายต่อต้านเกรงกลัวว่าประวัติศาตร์อาจซ้ำรอยและให้ผลลัพธ์แย่ยิ่งกว่าในยุคสมัยของอนาคิน สกายวอล์กเกอร์

 

เพราะจากข้อมูลซึ่งถูกส่งต่อให้ฝ่ายต่อต้านและสภาเจได ข่าวนั้นอ้างว่าเขาแปรพักตร์และเข้าสู่ด้านมืดอย่างเต็มตัว

 

ร็อกซี่รู้จักและเข้าใจเขาเป็นอย่างดีเพราะอยู่ด้วยกันมานาน จึงเป็นเรื่องยากถ้าจะให้ทำใจเชื่อว่าอาจารย์ของเธอเลือกเข้าสู่ด้านมืดด้วยตนเอง เช่นเดียวกับลานสล็อต ถึงเขาจะไม่มีพลังและไม่สามารถสัมผัสความรู้สึกนึกคิดได้แบบเจได แต่เท่าที่รู้จักกันมา ในสถานะแขกประจำของบาร์ที่เขาทำงานอยู่ เขาเชื่อว่าอีกฝ่ายจะไม่มีทางทำเช่นนั้นอย่างแน่นอน

 

geek-toys2

 

เสียงลมหายใจดังลอดผ่านหน้ากากสีดำชวนให้สะพรึงกลัวแม้กระทั่งกับฝ่ายเดียวกัน ทุกคนรู้ดีว่าลอร์ดเวเดอร์เป็นบุรุษผู้น่าพรั่นพรึง อดีตเจไดพลังกล้าแข็งผู้นี้ได้สร้างชื่อจนเป็นที่ขยาดไปทั่วทั้งจักรวาล เขาจ้องมองไปยังเหล่าเจไดและฝ่ายกบฏแค่หยิบมือซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะหันไปพูดอะไรบางอย่างกับคนข้างตัว

 

“ข้าจะปล่อยให้การยึดครองโลกเป็นหน้าที่ของท่าน ดาร์ธเพอ อย่าทำให้ข้าผิดหวัง เพราะท่านคงรู้ผลดีอยู่แล้ว”

 

ผู้ถูกเรียกไม่ได้โต้ตอบ เขาเหลือบตามองแทนการรับคำแล้วเริ่มออกเดินนำพวกซิธคนอื่นๆโดยมีสตอร์มทรูปเปอร์ทั้งกองทัพตามมาติดๆ ไลท์เซเบอร์ถูกหยิบขึ้นมาถือไว้ในมือ กวัดแกว่งลำแสงสีแดงเพลิงราวกับหิวกระหายจะลิ้มรสเลือดของศัตรูโดยไว

 

“อาจารย์คะ…เพอร์ซิวัล!” ร็อกซี่ร้องเรียกชื่อด้วยหวังว่าเขาจะจำได้แต่ก็เปล่าประโยชน์ ลานสล็อตมองใบหน้าสิ้นหวังของเธอและเห็นริมฝีปากบางเม้มแน่น อาจเป็นเรื่องยากหากศิษย์กับอาจารย์ต้องประหัตประหารกันเองแต่ชายหนุ่มรู้ว่าเธอไม่มีทางเลือก เพราะเขาก็คิดอย่างนั้นไม่ต่างกัน

 

ดาร์ธเวเดอร์ไม่ได้ทำให้เขาหนักใจเท่ากับชายที่บัดนี้ยืนนำทัพศัตรูอยู่ไม่ไกลออกไปมากนัก เจไดหนุ่มซึ่งรู้จักกันเพราะเป็นลูกค้าของบาร์ผิดกฏหมายที่ลานสล็อตทำงานอยู่ และเป็นเรื่องแปลกเมื่อเห็นเพอร์ซิวัลอยู่ในวงล้อมของพวกนอกกฏหมายเหล่านั้น ความสงบนิ่งท่ามกลางความวุ่นวายทำให้นักเลงคุมบาร์อดประหลาดใจไม่ได้ จนกระทั่งวันหนึ่ง การพบปะซึ่งหน้าก็เกิดขึ้น เพอร์ซิวัลจัดการคนที่เข้ามาหาเรื่องอย่างนุ่มนวลโดยไม่ให้เวลาตั้งตัว แม้แต่ลานสล็อตก็ยังไม่ทันวิ่งไปถึงจุดเกิดเหตุด้วยซ้ำ แต่หลังจากเหตุการณ์นี้ พวกเขาได้คุยกันเป็นครั้งแรก และอาจเป็นเพราะอายุไล่เลี่ยกัน อีกทั้งนิสัยยังแตกต่างจนสุดขั้ว พวกเขาจึงสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว

 

ในขณะที่ลานสล็อตเอาแต่พูด และดูมีความกระตือรือร้นตลอดเวลา เพอร์ซิวัลจะเป็นฝ่ายฟังอย่างสงบ ยิ้มรับและโต้ตอบในบางที จนเริ่มสนิทกันมากพอจะเล่าเรื่องต่างๆเช่นเรื่องที่ทำให้ลานสล็อตหายข้องใจว่าเพื่อนใหม่ของเขาคนนี้เป็นเจได และคิดว่าบางครั้งการอยู่กับความสงบแห่งพลังนานๆก็น่าเบื่อ จึงอยากลองเข้ามาอยู่ในใจกลางความวุ่นวายเพื่อเป็นกระตุ้นตัวเองเล็กๆน้อยๆดูบ้าง

 

ถึงลานสล็อตจะรู้สึกว่าเพอร์ซิวัลเป็นคนที่มีความคิดอ่านแปลกๆ แต่เขาก็ยอมรับในพลังและความสามารถของอีกฝ่ายอย่างไม่มีข้อกังขาใดๆทั้งสิ้น ที่สำคัญ ภายนอกอาจดูเย็นชา แต่โดยเนื้อแท้นั้นเพอร์ซิวัลเป็นคนอ่อนโยน และเป็นคนจิตใจดี

 

ด้วยเหตุนี้เอง แม้เขาจะไม่มั่นใจว่าการเข้าสู่ด้านมืดจะเป็นความตั้งใจหรือเป็นฝ่ายถูกกระทำ ในใจลึกๆแล้วเขายังมีความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมว่าเพอร์ซิวัลจะไม่ทำอย่างแรก เพราะเจ้าตัวเคยยืนยันเอาไว้อย่างนั้น

 

“ฉันจะไม่มีวันเข้าพวกซิธ”

 

แค่คำพูดเดียว ลานสล็อตก็เลือกจะเชื่อและไม่มีอะไรให้ต้องสงสัยอีกต่อไป

 

……

 

“เมอร์ลิน คุณมีแผนอะไรดีๆมั้ย”

 

“ถ้านอกจากเชื่อในพลังก็ไม่มีนะ” เมอร์ลินย้อนคำแฮร์รี่ ในเวลาที่ถูกกองทัพสตอร์มทรูปเปอร์กดดันใกล้เข้ามาเช่นนี้ ใครจะไปมีเวลาคิดแผนอื่นกัน

 

ระหว่างรอเจไดรุ่นอาวุโสสองคนสาดพลังต่อสู้ใส่กันในความคิดโดยมีเอ็กซี่คอยห้ามอาจารย์ของตนเอง ส่วนร็อกซี่ก็ยื้อแขนของเมอร์ลินไว้ ลานสล็อตป้องมือขึ้นมองท้องฟ้าด้านหลังพร้อมกับสะกิดเอ็กซี่ให้หันมองตาม

 

“หวังว่าพอเธออายุมากขึ้นจะไม่เป็นแบบพวกนี้นะ” เขาชี้มือไปที่ฝูงบินทางอากาศแล้วยิ้มกว้าง “เรามีคนมาช่วยแล้ว”

 

ความช่วยเหลือถูกส่งมาจากกองกำลังฝ่ายกบฏหลายประเทศทั่วโลกทำให้ผู้รุกรานแปลกใจเล็กน้อย เพราะในยามสงบสุข ชาวดาวโลกอาจคิดว่าสงบเกินไปจนต้องหาอะไรทำอย่างทะเลาะเบาะแว้งกันเองเป็นระยะๆ แต่พอถูกคุกคามโดยศัตรูจากนอกโลก กลายเป็นว่าผู้นำแต่ละคนดูตื่นเต้นในการส่งกองทัพเข้าร่วมสงครามเสียอย่างนั้น ฝ่ายจักรวรรดินำโดยดาร์ธเวเดอร์คงไม่ได้เตรียมตัวว่าชาวโลกจะเกิดนึกอยากร่วมมือกันมากมายขนาดนี้มาก่อน สถานการณ์จึงกลับตาลปัตรเมื่อกำลังพลของอีกฝ่ายตามมาสมทบจนทำให้มีจำนวนแทบไม่ต่างกัน การต่อสู้เริ่มต้นอย่างสูสีและตะลุมบอนจนไม่รู้ว่าฝ่ายไหนเป็นฝ่ายไหน หลังๆพวกที่ไม่มีพลังจึงเริ่มจับกลุ่มสู้กับพวกไม่มีพลังด้วยกัน และปล่อยให้ฝั่งเจไดใช้พลังจัดการกับพวกซิธกันเอง

 

กองทัพจักรวรรดิแตกกระเจิง ดาร์ธเวเดอร์ถอยหนีไปตั้งแต่เมื่อใดไม่มีใครล่วงรู้ เหตุเพราะเห็นแววพ่ายของทัพสตอร์มทรูปเปอร์โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากอดีตเจไดที่ตนเพิ่งใช้จัดการคนเผ่าพันธุ์เดียวกัน สุดท้ายเมื่อเห็นว่าไม่สามารถเอาชนะได้ เขาก็ละทิ้งคนไร้ประโยชน์ไว้ให้ถูกกำจัดอย่างไม่ใยดี

 

“ขอโทษจริงๆเพอร์ซิวัล ฉันไม่อยากทำอย่างนี้เลย” แฮร์รี่พูดหลังจัดการกับคนที่เคยเป็นพวกเดียวกับตน เขาปลดอาวุธของเพอร์ซิวัลแล้วตรึงไว้กับพื้นด้วยพลังอันแข็งแกร่งจนอีกฝ่ายไม่สามารถขยับตัวได้

 

เอ็กซี่เข้าใกล้อย่างระมัดระวัง ย่อตัวลงพินิจพิเคราะห์ดูสีหน้ามุ่งร้ายมีเส้นเลือดสีดำอยู่รอบดวงตา เขายกมือขึ้น ใช้พลังตรวจสอบจนพบสิ่งผิดปกติบางอย่าง “ดูแววตาของเขาสิครับ ผมว่าเขาคงโดนพลังบังคับให้ถูกด้านมืดกลืนกินมากกว่า”

 

ได้ยินอย่างนั้นเมอร์ลินจึงเข้าไปตรวจดูบ้าง หลังจากพิจารณาอยู่นานเขาก็ถอนหายใจ

 

“ตกลงจะช่วยเขารึเปล่า” ลานสล็อตผู้ซึ่งไม่เข้าใจในวิถีแห่งพลังรู้สึกหงุดหงิดเมื่อเห็นเจไดแต่ละคนเอาแต่ดูนู่นดูนี่ ยกมือขึ้นวาดไปวาดมาในอากาศ พยักหน้าบ้างส่ายหน้าบ้าง แต่ไม่เห็นมีใครทำอะไรให้เป็นเรื่องเป็นราวซักคน

 

“คิดว่าช่วยได้ แต่ว่า…” เมอร์ลินเดินถอยห่างออกมายืนข้างลานสล็อต แล้วตบบ่าเบาๆ “อาจต้องให้คุณช่วยนะ พวกเราในที่นี้คงไม่มีใครทำได้” เขายื่นหน้าเข้าใกล้เพื่อกระซิบบอกอะไรบางอย่างกับอีกฝ่าย แต่พูดยังไม่จบลานสล็อตก็กระโดดถอยพรวดไปหนึ่งก้าวด้วยความตกใจ

 

“พ..พูดเล่นรึเปล่าเนี่ย หลอกกันเล่นรึเปล่า” ตกใจจนถึงกับพูดติดอ่าง และอดคิดไม่ได้ว่านี่ต้องเป็นมุกตลกอำเล่นของพวกเจไดแน่ๆ

 

“จะปล่อยให้เขาเป็นแบบนี้ก็ตามใจแล้วกัน”

 

แฮร์รี่หันไปสบตากับเมอร์ลินแวบหนึ่งเหมือนรู้กัน ส่วนเอ็กซี่กับร็อกซี่จับสัมผัสได้แค่ว่าสิ่งที่เมอร์ลินพูดนั้นเป็นความจริง เพียงแต่ไม่รู้ว่าข้อความที่เจไดอาวุโสพูดกับลานสล็อตมีเนื้อหาว่าอย่างไร

 

“ลานสล็อต ได้โปรด ช่วยเขาด้วยนะคะ”

 

ร็อกซี่อ้อนวอน สายตาของเธอทำให้เขาลำบากใจและใจอ่อนไปพร้อมๆกัน ลานสล็อตเดินออกมายืนต่อหน้าเพอร์ซิวัลซึ่งยังถูกพลังของแฮร์รี่กดเอาไว้กับพื้น ค่อยๆเงยขึ้นมองด้วยแววตาอาฆาตแค้น

 

“ฉันจะดึงพลังมืดในร่างกายของเขาออกไปให้มากที่สุด ที่เหลือเป็นหน้าที่ของคุณ”

 

แฮร์รี่ยกมือขึ้นแล้วหลับตาตั้งสมาธิ ส่งพลังแทรกซึมเข้าไปในร่างของเพอร์ซิวัลเพื่อขับไล่พลังด้านมืดออกไป ทันที่ทำอย่างนั้น ร่างทั้งร่างก็เริ่มสั่นเหมือนขาดการควบคุม เพอร์ซิวัลก้มหน้าลงกับพื้นส่งเสียงครวญเหมือนเจ็บปวดทรมานแสนสาหัส ด้วยความตกใจลานสล็อตจึงรีบพุ่งตัวเข้าไปประคองและมองคนในอ้อมแขนด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าของเพอร์ซิวัลซีดเผือดไร้สีเลือด เขาอ้าปากหอบหนักเหมือนคนใกล้ขาดอากาศหายใจเต็มที

 

“ทำซะ! ลานสล็อต เดี๋ยวนี้!”

 

“ตกลงให้ทำจริงๆใช่มั้ยเนี่ย”

 

“จูบเขาซะ!”

 

ถึงแม้ในใจจะสาปแช่งเมอร์ลินอยู่เนืองๆแต่ก็ยอมทำแต่โดยดี ลานสล็อตค่อยๆก้มหน้าลง ได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นจนแทบหลุดออกมานอกอก จนกระทั่งริมฝีปากค่อยๆเคลื่อนประกบแนบชิดสนิทกัน

 

เจไดหนุ่มสาวพร้อมใจกันทำหน้าเหวอ ไม่คิดมาก่อนว่าสิ่งที่เมอร์ลินบอกให้ลานสล็อตทำจะเป็นเรื่องนี้ เอ็กซี่ยกมือขึ้นปิดปาก ส่วนร็อกซี่ตัวแข็งไปแล้วเรียบร้อย

 

ลานสล็อตถอนริมฝีปากออกอย่างเชื่องช้า อัตราการเต้นของหัวใจยังไม่กลับสู่สภาวะปกติง่ายๆ เขามองคนที่เพิ่งถูกจุมพิต คิดว่าทุกอย่างจะดีขึ้นตามคำแนะนำแต่มันก็ไม่ได้เป็นดังคาด

 

“ไหนบอกว่าทำแล้วจะหายไง ทำไมแน่นิ่งไปเลย” ลานสล็อตโวยวายและส่งสายตาต่อว่าไปให้เจไดอาวุโสทั้งสอง

 

“ฉันว่า…” เมอร์ลินยกมือขึ้นเกาคางพร้อมทำสีหน้าแปลกๆจนลานสล็อตนึกกลัวขึ้นมาจับใจ “อาจจะต้องทำให้มัน…จริงจังกว่านี้”

 

คราวนี้ทุกคนทำหน้าตาตื่นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แม้แต่ร็อกซี่ก็ยังคืนสติแถมทำท่าเหมือนจะเป็นลมจริงๆ ดีว่าเอ็กซี่คว้าแขนของเธอพยุงเอาไว้ได้ทัน

 

จริงจัง??

 

จริงจังที่ว่าหมายความว่าอย่างไร???

 

“ก็แค่ทำให้มันดูดดื่มกว่านี้ทำไมต้องให้อธิบายเพิ่ม”

 

เมอร์ลินคงเป็นคนเดียวในที่แห่งนั้นที่ไม่ตกใจกับคำพูดของตัวเองเลยซักนิด เขาบอกให้ลานสล็อตรีบทำโดยเอาอาการของเพอร์ซิวัลมาเป็นคำขู่ สุดท้าย เจ้าตัวก็ต้องทำตามคำชี้แนะแกมบังคับอีกครั้งอย่างไม่มีทางเลี่ยง

 

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน แต่สำหรับเอ็กซี่รู้สึกเหมือนนานแสนนานตั้งแต่แฮร์รี่ยกผ้าคลุมขึ้นบังหน้าของเขาและร็อกซี่เพื่อไม่ให้มองฉากดูดดื่มจนเอ็กซี่เริ่มเป็นกังวลขึ้นมาเล็กน้อย ครั้นจะอ้าปากถาม ก็โดนแฮร์รี่ส่งเสียงปรามเบาๆ เป็นอันเข้าใจว่าพวกเขาคงต้องยืนรออย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆโดยไม่รู้ว่าฉากดังกล่าวจะจบลงเมื่อใด

 

แต่ก็มีใครบางคนขัดจังหวะฉากรักที่ว่าเสียก่อน

 

ต้นแขนของลานสล็อตถูกชกจนระบม ปลางคางถูกผลักขึ้นจนหน้าหงาย หลังจากนั้นก็มีเสียงสูดหายใจเหมือนคนพุ่งตัวโผล่พ้นผิวน้ำเพราะขาดอากาศนานเกินกว่าร่างกายจะทนไหว

 

“บ้าเอ๊ย จะฆ่ากันรึไง!”

 

“เพอร์ซิวัล!!!”

 

คราวนี้คนถูกเรียกกลับตกใจเสียงร้องเรียกชื่อตัวเองเสียแทน เพอร์ซิวัลมองไปรอบๆเหมือนไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น นอกจากใบหน้าซึ่งอยู่ใกล้ชิดกับลานสล็อตมากเกินปกติ มีแขนข้างหนึ่งโอบหลังและอีกข้างวางอยู่ที่เอว นอกนั้นก็ไม่มีสิ่งใดให้ชวนนึกออกได้เลย

 

ความรู้สึกอย่างเดียวในตอนนี้ คือแรงกดกอดจากคนตรงหน้าพร้อมเสียงกระซิบที่มีแต่เขาสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน

 

แฮร์รี่ลดผ้าคลุมลงเมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว เขาไม่ได้สนใจเอ็กซี่ที่ยืนทำหน้ามุ่ยเพราะพลาดฉากสำคัญและโดนร็อกซี่ถองสีข้างแรงๆเมื่อรู้ว่าเพื่อนของตนกำลังคิดอะไรอยู่

 

“งั้นก็จบเรื่องแล้วสินะ” เมอร์ลินพูดพลางเลิกคิ้วแล้วยิ้มเหมือนสถานการณ์กลับสู่สภาวะปกติและเห็นว่าควรเอาเวลาไปทำอย่างอื่นเสียที “กลับกันเถอะ เรายังต้องพาเพอร์ซิวัลไปรักษาและตรวจเช็คอย่างละเอียดอีก” เขามองคนอื่นๆซึ่งยังไม่ขยับไปไหน โดยเฉพาะลานสล็อตที่ยังกอดเพอร์ซิวัลจนแทบเป็นก้อนกลมๆอยู่บนพื้น

 

“ลุกได้แล้ว จะกอดกันจนเดธสตาร์ดวงที่แปดสร้างเสร็จเลยรึไง”

 

……

 

ณ บาร์นอกกฏหมาย สถานที่ทำงานของลานสล็อต

 

“ช่วงที่ไปอยู่กับดาร์ธเวเดอร์นั่นจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆเหรอ”

 

คนถามขึ้นเสียงดังจนคล้ายตะโกน เป็นเพราะพวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่ในร้านและด้านในก็มีเสียงดังโหวกเหวกของลูกค้าบ้าง เสียงทะเลาะข้ามหัวกันไปมาบ้าง แต่ลานสล็อตยังมีเวลานั่งคุยกับลูกค้าขาประจำตรงเคาน์เตอร์จนกว่าจะมีการกระทบกระทั่งหรือมีใครทำลายข้าวของให้ต้องเข้าไปจัดการห้ามปรามอย่างจริงจัง

 

“เปลี่ยนเรื่องเถอะ ฉันโดนถามคำถามนี้มาเป็นเดือนจนเอียนจะแย่”

 

“ก็แค่อยากรู้ แต่ถ้านายบอกว่าไม่ ฉันก็จะเชื่อ”

 

“เชื่อง่ายๆแบบนี้เลยเหรอ ฉันอาจจะแปรพักตร์จริงๆอย่างที่โดนกล่าวหาตอนแรกก็ได้” เพอร์ซิวัลวางแก้วเครื่องดื่ม สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเรื่องเมื่อครู่

 

ลานสล็อตหยิบแก้วของตนชนกับอีกฝ่ายเบาๆจนเจ้าของแก้วหันมามอง “ถึงพวกเขาจะไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร แต่ไม่ใช่กับฉัน ถ้ารู้สาเหตุที่ทำให้นายถูกทำให้เป็นแบบนั้นแล้วยังไม่เชื่อ ฉันก็เป็นไอ้บ้าที่โง่ที่สุดในจักรวาล”

 

คำพูดของลานสล็อตทำให้เพอร์ซิวัลยิ้มทั้งส่ายหน้าเบาๆ มีคนรู้ความจริงของเหตุการณ์เมื่อหลายเดือนก่อนเพียงแค่ไม่กี่คน นอกเหนือจากสภาเจไดและผู้บังคับบัญชาระดับสูงของกองกำลังต่อต้านจักรวรรดิแล้ว ก็ยังมีลานสล็อตอีกคนหนึ่งที่เขาจำเป็นต้องบอกกล่าวให้เข้าใจ

 

ลอร์ดเวเดอร์เลือกเก็บเขาไว้เพื่อล้วงข้อมูลของกองกำลังรบบนโลก แต่หลังจากถูกพลังเจาะลึกจนถึงส่วนลึกที่สุดในจิตใจ มีความรู้สึกไม่มั่นคงบางอย่างถูกนำมาใช้เพื่อให้พลังมืดสามารถครอบงำเขาได้ แม้ว่าเพอร์ซัวิลจะพยายามอย่างยิ่งเพื่อต่อต้านมากแค่ไหนก็ตาม

 

ความไม่มั่นคงนั้นก็คือความรู้สึกลึกๆในใจที่เขามีต่อลานสล็อต และเป็นเหตุผลที่ว่า มีเพียงลานสล็อตเท่านั้นที่ช่วยได้

 

ด้วยเหตุนี้ลานสล็อตจึงไม่คิดโทษเพอร์ซิวัลเลยแม้แต่น้อย แถมยังคิดว่าตนเองก็มีส่วนผิดด้วยเช่นเดียวกัน

 

“แด่ไอ้บ้าที่โง่ที่สุดในจักรวาล” เพอร์ซิวัลหัวเราะ เขายกแก้วขึ้นชนกับแก้วในมือของคนข้างตัวก่อนจรดขึ้นดื่ม ไม่ทันเห็นอีกฝ่ายลุกจากที่นั่งหน้าเคาน์เตอร์ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วกดริมฝีปากของเขาด้วยปากของตนเอง

 

เมื่อผละออก ก็มีแค่เสียงกระซิบลอดออกมาจากฝ่ายจู่โจมเบาๆ

 

“แด่คนรักของไอ้บ้าที่โง่ที่สุดในจักรวาล”

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s