[Kingsman Fanfic] Welcome back to life

Title : Welcome back to life

Pairing : HartWin & Percilot


 

 

สิ่งที่เห็น อาจไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

 

เพอร์ซิวัลปัดความคิดนั้นทิ้งไปจนสิ้นตั้งแต่ได้รับแจ้งจากเมอร์ลินและเอ็กซี่ถึงข้อมูลบางอย่างที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้ ถึงกระนั้นข้อมูลจากภาพและเสียงผ่านเครื่องมือสื่อสารก็ยังไม่เทียบเท่าของจริง ต่อหน้าของเพอร์ซิวัลในเวลานี้ เห็นชัดว่าไม่ได้มีแค่ชาร์ลีเท่านั้นที่ป๊อบปี้นำตัวกลับมา แต่ยังรวมถึงแฮร์รี่ ฮาร์ทและเจมส์ สเปนเซอร์อีกด้วย

 

“เพอร์ซิวัล ผมขอให้คุณกลับไปศูนย์บัญชาการของสเตทส์แมนเดี๋ยวนี้ คุณไม่จำเป็นต้อง…”

 

คำสั่งออกจากปากยังไม่ทันสิ้นเสียง คำค้านก็แทรกท้ายขึ้นมาทันควัน “เรื่องนี้คุณสั่งผมไม่ได้ เมอร์ลิน” ดวงตาแข็งกร้าว มือของเขากำแน่น กล้ามเนื้อตื่นตัวไปทั่วร่าง อารมณ์พลุ่งพล่านยิ่งกว่าน้ำโดนความร้อนเร่งให้ถึงจุดเดือด “ครั้งนี้ผมจะไม่พลาดอีกแล้ว”

 

“พวกคุณจะทำอะไร”

 

สายตาของเมอร์ลินจดจ้องอยู่กับเพอร์ซิวัลและเลยไปถึงปืนพกสั้นสองกระบอกที่เอ็กซี่ดึงออกมาจากซองปืนใต้เสื้อสูทกันกระสุนโดยไม่มีแม้แต่ความลังเล

 

“ผมก็จะไม่พลาดเหมือนกัน”

 

เบื้องหลังสีหน้าของผู้มีอำนาจสั่งการมากที่สุดในเวลานี้คือความไม่เห็นด้วย แต่เขาเลือกไม่ขัดขวางเพราะในส่วนลึกซึ่งอยู่เหนือเหตุผลและกฏระเบียบข้อบังคับอีกนับร้อยพันข้อ เขาเข้าใจทั้งสองเป็นอย่างดี

 

สองสายลับมือฉกาจขององค์กรก้าวเท้าออกมาเผชิญหน้ากับสองอดีตสายลับระดับตำนานอย่างไม่กลัวเกรง ทุกคนในที่นี้ต่างเป็นคนเคยรู้จัก แต่มันหาเป็นดังเช่นตาเห็นไม่

 

แฮร์รี่ ฮาร์ทและเจมส์ สเปนเซอร์ตรงหน้าพวกเขาเป็นแค่ร่างที่ถูกป๊อบปี้สร้างขึ้นมาใหม่ ไม่มีความทรงจำ หรือความผูกพันใดๆ ไม่ว่าจะกับคน หรือกับองค์กรสายลับคิงส์แมนก็ตาม

 

รู้ทั้งรู้ แต่ก็อดคิดไม่ได้

 

พวกเขาพลาดโอกาสครั้งแรก ไม่ทันตั้งตัว ไม่ทันเตรียมใจ และสูญเสียทั้งคู่ไปอย่างไม่มีวันได้กลับคืน แต่สำหรับตอนนี้ โอกาสเหล่านั้นอยู่ใกล้แค่เอื้อมให้ฉวยคว้า จนกลับมาอยู่ในมืออีกครั้ง

 

ความมั่นใจปะปนกับความหวาดหวั่น ไม่มีใครแน่ใจว่าจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ในเมื่อทั้งเพอร์ซิวัลและเอ็กซี่เพิ่งตระหนักอย่างถ่องแท้เวลานี้เอง ว่าคนที่รักที่สุด คือศัตรูที่น่ากลัวที่สุด

 

หากต้องฆ่า ก็ขอคร่าด้วยน้ำมือตน

 

แต่หากต้องตาย ก็ขอให้ชีพวายด้วยมือของคนสำคัญเช่นกัน

 

พวกเขาอาจชนะ หรือแพ้พ่ายจนต้องสละชีวิต ไม่ว่าอย่างใด นั่นต่างก็เป็นผลลัพธ์ที่ได้เลือกแล้ว

 

“เพอร์ซิวัล งานนี้ผมไม่ต้องการให้คุณช่วย”

 

เอ็กซี่พูดด้วยอารมณ์สงบนิ่งจนแม้แต่ตัวเองยังนึกแปลกใจ เขากระชับด้ามปืนให้แน่นขึ้นทั้งสองมือ ในขณะที่เพอร์ซิวัลหยิบอาวุธของตนขึ้นมาตรวจดูเป็นครั้งสุดท้าย

 

“ฉันก็เหมือนกัน”

 

ดวงตาสองคู่มองตรงไปยังเป้าหมาย และฝ่ายตรงข้ามก็พร้อมแล้ว

 

คราวนี้

 

พวกเขาคงจะมีโอกาสได้บอกลาอย่างถูกต้องจริงๆเสียที

 

Welcome back to life

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s